• اصفهان – خیابان توحید میانی ساختمان البرز، طبقه سوم ، واحد 11
  • ۰۳۱۳۶۲۶۳۶۲۷تلفن
  • عصرها 5:00PM - 8:00PM

Category: جراحی شانه

پارگی‏های تاندون روتاتور کاف شانه منجمد سندروم درد میوفاشیال آرتروز شانه

شانه و کتف و علل درد

دردهای ناحیه شانه و کتف بسیار شایع بوده و دومین یا سومین شکایت بیماران در بین شکایت‏ های اسکلتی- استخوانی را تشکیل می‏دهند. این دردها علل بسیار متفاوتی دارند که راه تشخیص و درمان هر کدام از آن‏ها با دیگری متفاوت است. تشخیص صحیح و درمان آن‏ها بر عهده پزشک معالج است، اما در اینجا برای آگاهی بیماران سعی شده چهار علت شایع‏تر را به اجمال توضیح دهیم:

پارگی‏های تاندون روتاتور کاف شانه منجمد سندروم درد میوفاشیال آرتروز شانه

۱- پارگی ‏های تاندون روتاتور کاف

شایعترین علت درد شانه و کتف، آسیب‏ها و پارگی‏ های تاندون روتاتور کاف شانه Rotator cuff” “tendon است. به این تاندون ” تاندون سر شانه ” هم گفته می‏شود که یک غلط است.

علت و علائم:

این بیماری به صورت یک طیف از بیماری‏هاست که از شدت کم شروع می‏شود واگر درمان نشود می ‏تواند به پارگی بسیار شدید تاندون و پس از آن به تخریب شانه منجر شود. ابتدای این گروه از بیماری‏ها به نام “سندرم ایمپینجمنت”، یا گیر کردن تاندون روتاتور کاف (Impingement syndrome) ‏است و اگر این بیماری درمان نشود ضایعه بدتر شده و پارگی تاندون رخ می‌دهد. پارگی اوایل بصورت ریش ریش شدن و نیمه پارگی (Partial thickness rotator cuff tear) است و بعد از آن پارگی کامل (Full thickness) ‏تاندون ایجاد می‌شود و در این حالت قدرت عضلات شانه کاهش می‌یابد و حتی ممکن است پارگی آنقدر وسیع شود که بیمار نتواند اصلاً دست خود را بالا ببرد و عملاً بازویش در کنار بدن آویزان بماند. اگر پارگی تاندون طولانی مدت باقی بماند و درمان نشود ممکن است به آرتروز بسیار شدید و تخریب مفصل شانه منجر گردد که باعث درد و ناتوانی شدید می‏شود؛ درمان چنین حالتی تعویض مفصل شانه، آن هم از نوع ویژه‏ای به نام “پروتز معکوس شانه  reverse shoulder prosthesis” است که ممکن است خیلی هم دوام نیاورد و شل گردد، و پس از آن جراحی‏ های متعدد لازم شود.

قبل از شروع این بیماری، در اکثر بیماران و نه در همه آن‏ها سابقه ضربه و یا انجام کار سنگین وجود دارد. درد ناشی از این بیماری اغلب در ناحیه سر شانه و بالای بازو احساس می‏شود و با بالا بردن بازو بدتر می‏شود. این درد معمولاً‏ شب ‏ها شدیدتر است و گاهی مانع خواب بیمار می‏شود.

تشخیص:

برای تشخیص پارگی‏ تاندون روتاتور کاف اول باید شرح حال کامل از بیمار گرفته شود و بعد بیمار بطور دقیق و کامل معاینه گردد. فقط بعد از معاینه است که پزشک باید عکس رادیوگرافی ساده از شانه بیمار را ببیند؛ و درستش هم این است که دو عکس از دو نمای مختلف شانه گرفته شده باشد. حالا بعد از دیدن عکس ساده معمولاً‏ MRI از شانه گرفته و دیده می‏شود. اگر بیمار معاینه نشود و یا بدون دیدن عکس ساده، MRI دیده شود احتمال خطای تشخیصی زیاد می‏شود و ممکن است بیماری درست تشخیص داده نشود و طبعاً تحت درمان درستی قرار نگیرد.

درمان:

درمان پارگی‏ تاندون روتاتور کاف اغلب شامل کم کردن فعالیت، مصرف مسکن و فیزیوتراپی است و اگر این درمان تا حدود سه ‏الی شش ماه پاسخ نداد بیمار باید تحت عمل جراحی قرار گیرد. در بعضی از شرایط، بسیار به نفع بیمار است که از اول جراحی شود و اصلاً به درمان غیر جراحی نپردازد؛ مثلاً در بیمار زیر ۶۵ سال که پارگی کامل تاندون در اثر ضربه رخ داده و یا شانه دچارضعف شده باشد، و نیز اگر در MRI لاغری و آب شدن زیاد عضلات مربوطه دیده شود و سن بیمار هم خیلی بالا نباشد، بهتر است از اول جراحی شود که نتیجه آن خیلی بهتر از درمان غیر جراحی است.

تزریق کورتون به شانه در این بیماری فقط اثر موقت دارد که اثر تسکینی است و بیماری را درمان نمی‏ کند و اگر هم مدتی درد را ساکت کند بعداً عود خواهد کرد. اگر تزریق زیاد تکرار شود چون درد را بطور کاذب ساکت می‏کند و بیمار متوجه نمی‏شود و بیماری پیشرفت می‏کند، باعث تخریب بافت تاندون می‏شود و ممکن است تاندون را حتی غیر قابل ترمیم کند. تزریق کورتون فقط یک بار توصیه می‏شود و آن هم وقتی است که درد بیمار زیاد است و بیمار جزو گروهی نیست که باید از اول جراحی شود و پزشک می‏خواهد فیزیوتراپی تجویز کند، ولی بیمار بعلت درد نمی‏تواند فیزیوتراپی را تحمل کند؛ در این حالت فقط یکبار تزریق کورتون به شانه توصیه می‏شود.

مفید بودن تزریق PRP و یا اوزون در این بیماری هنوز در مقالات و مطالعات معتبر به‏ هیچ وجه اثبات نشده است، اما در مراکز تحقیقی در حال تزریق به بیماران و تحقیق روی آن هستند که معلوم شود آیا مؤثر خواهد بود یا خیر.

جراحی:

عمل جراحی به دو صورت قابل انجام است، جراحی باز و جراحی آرتروسکوپیک.

در جراحی باز برشی به طول حدود ۵ تا ۶ سانتیمتر سر شانه ایجاد می گردد و از این طریق سر استخوانی که به سمت پایین خم شده (استخوان آکرومیون) برداشته شده و معمولاً بورس ضخیم شده هم خارج میشود و تاندون هم ترمیم می‏گردد.

در جراحی آرتروسکوپیک که به غلط “لیزری” هم گفته می‏شود و در حقیقت هیچ ربطی هم به لیزر ندارد، وسیله ای به ابعاد یک خودکار از یک سوراخ در پشت شانه وارد مفصل می شود که هم نور را به مفصل می تاباند و هم تصویر داخل شانه را می گیرد و به یک مونیتور منتقل می کند. جراح با نگاه کردن به آن، درون مفصل را می بیند، سپس از طریق سوراخ های دیگری وسایلی را به مفصل می‏فرستد و همان کارهایی را که در جراحی باز گفته شد انجام می‏دهد.

هر کدام از این دو روش جراحی معایب و مزایایی دارند و هیچکدام بطور مطلق بهتر از دیگری نمی‏ باشند. مثلاً درد پس از عمل در روش آرتروسکوپیک کمتر است، ولی در روش باز معمولاً مدت عمل کمتر می‏باشد تاندون بصورت محکم‏تری ترمیم می‏شود.


پارگی‏های تاندون روتاتور کاف شانه منجمد سندروم درد میوفاشیال آرتروز شانه

۲- شانه منجمد

علائم و سیربیماری:

‏در این بیماری ابتدا شانه دردناک شده و پس از مدتی حرکت آن هم محدود می‏گردد. اوایل بیمار نمی ‏تواند دستش را به پشتش برساند و کم کم نمی ‏تواند آن را بالا ببرد و یا از بدن دور کند. با گذشت زمان درد کمتر شده ولی محدودیت حرکتی آن باقی می ‏ماند. در نهایت پس از مدتی حرکات شدیداً محدود می‏شود. کم کم بیماری خود به خود رو به بهبودی می‏گذارد و به اصطلاح یخ آن آب می‏ گردد، درد ها از بین رفته و حرکات شانه تقریباً طبیعی می‏ شود.

تشخیص:

اساس ‏تشخیص شانه منجمد بر گرفتن شرح حال دقیق و معاینه کامل بیمار استوار است. عکس شانه معمولاً‏ طبیعی است و MRI، CT scan و … لازم نیست و اغلب‏ جواب همه آنها طبیعی است، اگر چه در MRI شواهدی برای این بیماری قابل پیدا کردن هست.

‏یک حالت بسیار شایع و مهم اینست که در خیلی از این بیماران تاندون روتاتور کاف شانه هم نیمه پارگی و یا پارگی کامل دارد که بخصوص در MRI دیده می‏شود. حالا اگر این بیمار خوب بررسی و معاینه نشده باشد، به غلط تشخیص پارگی تاندون گذاشته می‏شود و درمان می‏گردد. اگر وقتی شانه منجمد است پارگی تاندون روتاتور کاف عمل شود نتیجه بسیار بد خواهد شد؛ درد نه تنها بهتر نمی‏شود که بسیار بدتر خواهد شد و بیمار باید مدتهای طولانی درمان شود.

درمان:

‏همانطور که ذکر شد شانه منجمد خود به خود و بدون درمان بهبود می‏یابد. طول مدت بیماری بطور معمولاً‏ ۱۸-۱۲ ماه است ولی ممکن است حتی تا ۳٫۵ سال (۴۲ ماه) هم طول بکشد؛ این مدت، از بیماری به بیمار دیگر و حتی از یک شانه به شانه دیگر فرق دارد و قابل پیش بینی نیست. برای کاهش درد بیمار و راحتی او، از داروهای ضد درد معمولی، فیزیوتراپی و ورزش درمانی هم استفاده می‏شود. اگر این درمان ها زودتر شروع شوند ممکن است طول دوره بیماری هم کوتاهتر گردد.

‏تزریق کورتون به مفصل شانه اگر در ۵-۴ ماه اول بیماری انجام شود مفید است. پس از این مدت اگر تزریق انجام شود معمولاً بی‏ تأثیر است.

جراحی برای شانه منجمد:

‏اگر درد و ناراحتی بیمار زیاد باشد و به اندازه کافی به درمان های فوق پاسخ ندهد و یا مانع کار و خواب بیمار شود، باید جراحی گردد. جراحی آن سه نوع است و باعث می‏شود که بیماری خیلی سریعتر از بین برود.

جراحی شانه، دکتر محمد دهقانی، جراح دست دراصفهان، فوق تخصص جراحی دست، جراحی دست، دکترمحمددهقانی ارتوپد در اصفهان

انواع جراحی برای شانه منجمد

۱) مانور شانه، یا حرکت دادن (دستکاری Manipulation) زیر بیهوشی

‏در این روش پس از بیهوشی، شانه بیمار در تمام جهات کشیده و چرخانده می‏شود تا دامنه حرکتی طبیعی بدست آید و معمولاً‏ پس آن یک تزریق کورتون هم به مفصل شانه انجام می‏شود.

۲) جراحی باز

‏این یک روش قدیمی ‏است و امروزه استفاده نمی‏ شود.


۳) جراحی آرتروسکوپیک

‏این روش به غلط به روش لیزری مشهور است. آزادسازی کپسول مفصلی با این روش یک روش کم عارضه‏ است که طی سال های اخیر رایج شده و نتایج خوبی هم داشته است. طی این عمل ممکن است کمی ‏مانور شانه هم برای آزاد سازی بهتر کپسول شانه انجام شود.


۳- سندروم درد میوفاشیال

علائم:

یکی از شایعترین محلهای اولیه این درد، پشت کتف است. در این حالت یک یا چند نقطه درناک و حساس در پشت کتف (معمولاً‏ در بالای زاویه داخلی کتف) قرار دارد. اوایل، درد در همین محل رخ می دهد و بعداً با پیشرفت بیماری، درد به پشت و یا بغل گردن، پشت قفسه سینه، جلوی قفسه سینه در همان سمت، و از همه مهمتر به شانه، بازو و حتی به انگشتان دست هم میرسد. گاهی همزمان با این این درد بیمار احساس ضعف در عضلات اطراف شانه و بازو نیز دارد. گاهی بیمار در دست و بویژه انگشت کوچک و انگشت حلقه احساس گزگز، سوزش و کم حسی می‏کند.

در اوایل بیماری، ممکن است با فشار دادن، کوبیدن و ضربه زدن روی نقطه دردناک احساس خوشایندی همراه با کاهش درد به بیمار دست دهد. بندرت ممکن است بیمار احساس درد بسیار شدیدی کند و مجبور شود حتی شب به اورژانس مراجعه کند.

این درد ممکن است با بیماری‏های قلبی و یا گردن، بخصوص بیماری دیسک گردن اشتباه شود که تشخیص صحیح آن توسط پزشک و با گرفتن شرح حال، معاینه و … انجام می‏شود.

علت:

سندروم درد میوفاشیال معمولاً‏ در سنین میانی رخ می‌دهد. رخ دادن این بیماری معمولاً‏ در اثر یک علت نیست و مجموعه ای از عوامل دست به دست هم میدهند تا این بیماری ایجاد گردد.

اغلب بیمارانی که با این درد مراجعه می کنند افرادی هستند که با دستهایشان، ماه ها و یا سال ها کارهای تکراری، سخت و طولانی مدت انجام داده‏اند. کسانی که طولانی مدت در یک وضعیت می‏ نشینند و می ‏نویسند یا تایپ میکنند؛ کسانی که طولانی مدت کج می‏نشینند و یا دست خود را در یک وضعیت نامناسب قرار می‏دهند، مثل رانندگی طولانی مدت، و یا جراحان و دندانپزشکان و ورزشکاران و …. در معرض ابتلا به این بیماری هستند.

تشخیص:

تشخیص سندروم درد میوفاشیال فقط با گرفتن شرح حال و معاینه دقیق است و نیازی به گرفتن عکس (رادیوگرافی Radiography)، ام آر آی (MRI)، نوار عصب (EMG and NCV) و … نمی‏باشد، مگر که همزمان به سایر بیماری ‏های شانه و یا گردن هم شک شود که برای تشخیص آنها باید از این کارهای تشخیصی استفاده گردد.

درمان:

۱) اصلاح وضعیت بدن و شانه ها

۲) فیزیوتراپی

۳) دارو درمانی

داروهای ضد التهاب (مسکن ‏ها)، ضد افسردگی، شل کننده عضلانی و…. در این بیماری مؤثر هستند.

۴) تزریق موضعی

در تزریق موضعی معمولاً‏ از یک کورتون (کورتن) طولانی اثر استفاده می شود و مقداری ماده بیحسی موضعی هم برای کاهش درد ناشی از تزریق به آن اضافه می‏ شود. اغلب مقداری آب مقطر هم برای افزایش حجم و گسترش بیشتر به بافت ‏های اطراف به آن افزوده می‏ گردد.

۵) درمان اختلالات همراه

اگرمشکلاتی از قبیل اضطراب، افسردگی و خستگی عمومی نیز وجود دارد باید تحت درمان مناسب قرار گیرند.

۶) جراحی

اصولا این بیماری نیازی به جراحی ندارد، اما اگر زمینه آن اختلالاتی در شانه (مثل آسیب تاندون روتاتور کاف)، یا گردن (مثل بیرون زدگی دیسک گردن) و …. باشد که آن بیماری‏ ها نیاز به جراحی داشته باشند، پزشک معالج عمل جراحی را پیشنهاد خواهد کرد. گاهی خود استخوان کتف نوعی بد شکلی دارد و یا طوری بد قرار گرفته که موقع حرکت و چرخش به دنده های زیر خودش گیر می‏کند؛ در این حالت هم اگر با درمان های غیر جراحی که ذکر شد بهبودی رخ ندهد، جراحی لازم می ‏شود.


۴- آرتروز شانه

علت و علائم:

آرتروز یا استئوآرتریت که به آن ساییدگی مفصل می‏گوییم، یکی از بیماری‏هایی است که می‏تواند هر کدام از مفاصل بدن را درگیر کند و باعث ایجاد درد شود. این بیماری یکی از علل درد در ناحیه شانه به ویژه در افراد مسن است. علائم اصلی آرتروز شانه، درد و محدودیت حرکتی است. محل درد معمولاً‏ اطراف سرشانه یا سمت خارج بالای بازو است. این درد اغلب با کار کردن بدتر می‏شود ولی ممکن است شب‏ ها حین خواب نیز ایجاد شود. بیمار نمی تواند دست خود را کامل بالا بیاورد یا به جهت ‏های مختلف بچرخاند.

تشخیص:

پس از بررسی و معاینه با رادیوگرافی شانه انجام می‏شود.

درمان:

در مراحل اولیه آرتروز شانه توصیه می شود که بیمار از اندام مبتلای خود کمتر استفاده کند. مصرف دارو و انجام فیزیوتراپی نیز از اجزای اساسی درمان است. داروی اصلی مورد استفاده معمولاً‏ یکی از انواع به اصطلاح «مسکن‏های معمولی» است. از طرفی مصرف زیاد و طولانی مدت مسکن‏ ها نیز عوارض مهمی چون زخم معده، آسیب کلیه و… به دنبال دارد.

تزریق کورتون داخل مفصل نیز به جز در موارد نادر توصیه نمی‏شود.

جراحی:

اگر با درمان‏ های غیرجراحی علائم بیماری در حد قابل قبول برطرف نشود بیمار باید تحت عمل جراحی قرار گیرد. عمل جراحی تعویض شانه، بهترین نتایج را در موارد پیشرفته این بیماری به ‏همراه دارد. در این عمل، سر استخوان بازو که تخریب شده برداشته می‏شود و به جای آن پروتز گذاشته می‏شود.

خیلی از بیماران به خصوص خانم ها تصور می‏کنند دردهای مبهم و منتشر مفاصل مربوط به پوکی استخوان است اما باید یادآوری کرد که پوکی استخوان هیچ درد یا علامتی ندارد و به همین خاطر به آن بیماری پنهان یا خاموش گفته می‏شود. پوکی استخوان ربطی به آرتروز مفاصل ندارد و دو بیماری کاملاً مجزا از هم هستند.


جراحی ارتروسکوپی شانه جراحی شانه، دکتر محمد دهقانی، جراح دست دراصفهان، فوق تخصص جراحی دست، جراحی دست، دکترمحمددهقانی ارتوپد در اصفهان

جراحی شانه

کارپال تانل سندرم شکستگی های مچ دست دررفتگی های مچ دست شکستگی دررفتگی های ارنج شکستگی دررفتگی های شانه تنیس البو گلف البو روتاتورکاف شانه منجمد

شانه شما انعطاف پذیرترین مفصل در بدنتان است. این مفصل به شما اجازه می دهد تا بازوی خود را در موقعیت ­های بسیاری از جمله جلو، بالا، پهلو و پشت خود حرکت و چرخش دهید. این انعطاف پذیری نیز شانه شما را در معرض ناپایداری و آسیب قرار می دهد.

با توجه به ماهیت این مشکل، روش­های غیر جراحی درمان غالباً پیش از عمل جراحی پیشنهاد می شوند. با این حال در برخی موارد، به تأخیر انداختن عمل جراحی شانه می تواند احتمال افزایش مشکل را بیشتر کند و پروسه درمان را در آینده سخت­تر نماید. تشخیص و درمان زودهنگام و صحیح شانه می تواند در دراز مدت تفاوت قابل توجهی را به همراه داشته باشد.


نحوه عملکرد شانه ­ها در حالت معمول

کالبدشناسی مفصل شانه

شانه یک مفصل توپ و سوکت است و از سه نوع استخوان تشکیل شده است: استخوان بازو (هومروس)، تیغه شانه (کتف) و استخوان چنبر (ترقوه).

توپ انتهای بالای استخوان بازو در سوکت کوچکِ (گلنوئید) تیغه شانه جا می گیرد تا مفصل شانه (مفصل گلنوهومرال) را شکل دهد.

سوکت گلنوئید توسط لبه یک بافت نرمی به نام «لبروم» احاطه شده است.

سطح صاف و بادوام (غضروف مفصل) روی سر استخوان بازو و پوشش نازک داخلی (سینوویوم) مفصل به مفصل شانه اجازه می دهد تا به صورت روان حرکت کند.

قسمت فوقانی تیغه شانه (آکرومیون) بیش از مفصل شانه پرتاب می شود. یک سر انتهای استخوان ترقوه توسط مفصل آکرومیوکلاویکولار به تیغه شانه متصل است. سر انتهایی دیگر استخوان ترقوه توسط مفصل استرنو کلاویکولار به استخوان سینه (ااسترنوم) متصل است.

کپسول مفصلی در واقع یک ورقه نازک از الیاف است که اطراف مفصل شانه را احاطه کرده است. این کپسول علاوه بر اینکه موجب پایداری می شود، به شانه اجازه می دهد تا طیف گسترده­ای از حرکات را تجربه کند.

روتاتور کاف گروهی از ماهیچه­ها و تاندون­هایی هستند که موجب اتصال استخوان بازوی شما به تیغه شانه­تان می گردند. روتاتور کاف روی مفصل شانه و کپسول مفصلی را می پوشاند.

ماهیچه­ هایی که به روتاتور کاف متصل هستند به شما این توانایی را می دهند که بازوی خود را بلند کنید و آن را به بالای سرتان برسانید و در فعالیت­هایی همچون پرتاب یا شنا شرکت داشته باشید.

غشاء کیسه مانند (یا بورسا) میان روتاتور کاف و مخده­های تیغه شانه قرار دارد و به روانی حرکت میان این دو ساختار کمک می کند.


مشکلات مربوط به شانه و نحوه درمان آنها

بورسیت یا التهاب تاندون

بورسیت یا التهاب تاندون می تواند با استفاده بیش از اندازه از فعالیت­های تکراری همچون شنا، نقاشی یا وزنه برداری رخ دهد. این فعالیت­ها موجب مالش یا فشردن (برخورد) روتاتور کاف زیر آکرومیون و در مفصل آکرومیوکلاویکولار می شود. در ابتدا با تغییر فعالیت ­هایی که باعث بروز درد می شوند و با یک برنامه توانبخشی برای شانه، این مشکلات درمان خواهند شد.

برخورد یا پارگی ناقص روتاتور کاف

پارگی ناقص روتاتور کاف می تواند با التهاب مزمن و گسترش اسپرز در قسمت زیرین آکرومیون یا مفصل آکرومیوکلاویکولار همراه باشد.

درمان غیر جراحی محافظه کارانه عبارتند از اصلاح فعالیت­ها، ورزش سبک و گاهی اوقات تزریق کورتیزون. درمان غیر جراحی در اکثر موارد موفقیت آمیز است. اگر موفق نبود، اغلب برای حذف اسپرزها در قسمت زیرین آکرومیون یا مفصل آکرومیوکلاویکولار و ترمیم روتاتور کاف می بایست عمل جراحی صورت پذیرد.

پارگی کامل روتاتور کاف

جراحی روتاتورکاف
جراحی روتاتورکاف

پارگی کامل روتاتور کاف اغلب موارد ناشی از برخورد، پارگی ناقص روتاتور کاف، بلند کردن اجسام سنگین یا افتادن است. درمان غیر جراحی در اکثر موارد تنها با تغییر و اصلاح فعالیت­ها موفقیت آمیز بوده است.

اگر درد همچنان ادامه داشت، به منظور ترمیم پارگی روتاتور کاف شاید نیاز به جراحی باشد. تکنیک­های آرتروسکوپی موجب اصلاح اسپرزها، ارزیابی روتاتور کاف و ترمیم برخی از پارگی­ها می شوند. به منظور بازگرداندن عملکرد شانه، به توانبخشی گسترده­ای نیاز است.


ناپایداری شانه

ناپایداری غالباً زمانی رخ می دهد که سر استخوان بازو به زور از سوکت شانه خارج شود. این امر ممکن است در نتیجه­ی آسیب ناگهانی یا از استفاده افراطی از رباط شانه باشد.

دو نوع اصلی ناپایداری شانه عبارتند از نیمه دررفتگی و دررفتگی. نیمه دررفتگی در واقع دررفتگی ناقص یا کامل است. اگر شانه تا حدی از سوکت شانه خارج شده باشد، یعنی دچار دررفتگی شده است. حتی آسیب ناقص نیز ممکن است که استخوان بازو را از سوکت­اش جدا کند. دررفتگی زمانی رخ می دهد که سر استخوان بازو در سوکت شانه بلغزد. برخی از بیماران از ناپایداری مزمن رنج می برند. دررفتگی شانه ممکن است مکرراً اتفاق بیافتد.

بیمارانی که مکرراً دچار دررفتگی می شوند معمولاً نیاز به جراحی دارند. عمل جراحی باز ممکن است که وقت بسیار کمی را از آنها بگیرد. عمل جراحی آرتروسکوپی غالباً به صورت سرپایی انجام می شود.  استفاده از هر کدام از این روش­ها به توانبخشی گسترده­ای نیاز دارد، درمان­های فیزیکی نیز برای بهبود درد لازم است.

شکستگی ترقوه و جدا شدن مفصل آکرومیوکلاویکولار

شکستگی ترقوه

شکستگی ترقوه و جدا شدن مفصل آکرومیوکلاویکولار اغلب از جمله آسیب­های کودکان و کسانی است که در حین بازی بر روی شانه خود می افتند. بسیاری از این صدمات با آتل و پانسمان بر طرف می شوند. شکستگی­ها و جابجایی­های شدید یا جدایی مفصل آکرومیوکلاویکولار (از جمله شکستگی سر استخوان بازو (هومروس) یا شکستگی استخوان بازو) ممکن است که نیاز به عمل جراحی داشته باشند.

شکستگی سر هومروس (استخوان بازو)

شکستگی سر هومروس (استخوان بازو) ناشی از افتادن بر روی بازوی کشیده شده است، این امر خصوصاً در افراد مسنی که مبتلا به پوکی استخوان هستند بیشتر شایع است. اگر استخوان خرد یا جابجا شود، ممکن است به عمل جراحی باز نیاز باشد یا اینکه احتمالاً از مفصل مصنوعی (پروتز) به جای استخوان بازو بکار گرفته شود.

استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید

آرتریت شانه

استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید می تواند مفصل شانه و بافت­های اطراف آنرا از بین ببرد. آنها همچنین می توانند موجب انحطاط و پارگی کپسول یا روتاتور کاف شوند. استئوآرتریت زمانی رخ می دهد که روکش­های مفصلی نازک شده باشند. آرتریت روماتوئید با التهاب مزمن پوشش سینوویوم همراه است و می تواند مواد شیمایی تولید کند که در نهایت موجب از بین رفتن لایه ­های داخلی مفصل، از جمله سطح مفصلی شود.

جایگزینی شانه

جایگزینی شانه برای بیماران مبتلا به شانه درد و کسانی که پس از مدتی حرکت آنها محدود شده است توصیه می گردد. گزینه­ های درمان عبارتند از جایگزینی سر استخوان یا جایگزینی کل سوکت. جراح ارتوپد شما در مورد انتخاب بهترین روش با شما صحبت خواهد کرد.


معاینات ارتوپدی

معاینات ارتوپدی شانه از سه جزء تشکیل شده است:

  • ارائه تاریخچه پزشکی به منظور جمع آوری اطلاعات مربوط به مشکل کنونی شما؛ طول مدت علائم؛ درد و محدودیت ­ها؛ صدمات و درمان­های گذشته صورت پذیرفته با دارو یا عمل جراحی.
  • معاینات فیزیکی به منظور ارزیابی تورم، حساسیت به لمس، دامنه حرکت، قدرت یا ضعف، ناپایداری، و/یا تغییر شکل شانه.
  • آزمایشات تشخیصی، مانند اشعه ایکس که در موقعیت­های مختلف از شانه عکس گرفته می شود.

تصویربرداری رزونانس مغناطیسی یا ام آر آی (MRI) ممکن است برای ارزیابی بافت­های نرم شانه مفید باشد. اسکن توموگرافی کامپیوتری (سی تی اسکن) ممکن است برای ارزیابی قطعات استخوان شانه مورد استفاده قرار گیرد.

جراح ارتوپد نتایج معاینات را با شما در میان می گذارد و در مورد بهترین روش درمان صحبت می کند. شما و پزشک معالج­تان ممکن است بر این امر توافق داشته باشید که جراحی بهترین گزینه درمانی است. پزشک معالج در مورد خطرات بالقوه و عوارضی که ممکن است پیش آید به شما توضیحاتی را خواهد داد. پزشک شما ممکن است در مورد اهدای خون­تان صحبت کند تا در صورت نیاز در حین عمل جراحی از آن استفاده شود.

برخی از عمل­ های جراحی برای چند روز نیاز به بستری شدن دارند. پزشک ممکن است در مورد برنامه ریزی­ های بعد از عمل جراحی با شما صحبت کند. شاید به مراقبت طولانی مدت در بیمارستان نیاز پیدا کنید یا اینکه حتی بعد از برگشت به خانه نیاز به فردی باشد که از شما مراقبت کند.

مراحل آماده شدن برای عمل جراحی:

  • بعد از نیمه شب قبل از عمل جراحی نباید هیچ غذا یا نوشیدنی میل کنید.
  • در مورد داروهایی که باید در صبح مصرف کنید با پزشک خود صحبت کنید.
  • یک ساعت پیش از عمل جراحی، توسط پزشک متخصص بیهوشی و بی حسی و یا پرستار متخصص بیهوشی مورد ارزیابی قرار می گیرید.

انواع روش­های جراحی

جراحی آرتروسکوپی شانه
جراحی ارتروسکوپی شانه

ممکن است روش آتروسکوپی یا عمل جراحی باز به عنوان گزینه ­های عمل جراحی به شما پیشنهاد شوند.

آرتروسکوپی

آرتروسکوپی به جراح ارتوپد اجازه می دهد تا یک دستگاه نازک را همراه با لنزهای کوچک و سیستم روشنایی وارد برش­های کوچکی در موضع کند و از این طریق به داخل مفصل نگاه بیاندازد. تصاویر داخل مفصل از طریق یک مانیتور تلویزیون نشان داده می شوند و دکتر با مشاهده این تصاویر می تواند بیماری را تشخیص دهد. عمل جراحی آرتروسکوپی غالباً به صورت سرپایی انجام می شود. بر طبق انجمن ارتوپدی پزشکی ورزشی آمریکا، هر ساله بیش از ۱٫۴ میلیون عمل جراحی آرتروسکوپی در سراسر جهان انجام می شود.

عمل جراحی باز

عمل جراحی باز ممکن است در برخی موارد لازم باشد و نتایج کار حتی از عمل جراحی آرتروسکوپی نیز بهتر به نظر رسد. عمل جراحی باز اغلب از طریق برش­های کوچک چند اینچی انجام می شود.

خواه عمل جراحی از نوع آرتروسکوپی باشد یا باز، بازیابی و توانبخشی این نوع عمل­ های جراحی داخل شانه انجام می شود.


عوارض احتمالی پس از جراحی

همیشه احتمال برخی خطرات در هر عمل جراحی، حتی عمل جراحی آرتروسکوپی، وجود دارد. این خطرات عبارتند از امکان عفونت و آسیب رسیدگی به اطراف رگ­های خونی و عصبی.

بعد از عمل جراحی، داشتن درد، حساسیت به لمس و سفتی طبیعی است. شما می بایست نسبت به برخی علائم و نشانه­ های خاصی که جزء عوارض بعد از عمل هستند آگاه باشید:

  • داشتن تب در روز دوم پس از عمل جراحی
  • افزایش درد و تورم
  • قرمزی، گرما یا حساسیت ممکن است از علائم عفونت زخم باشد.
  • خونریزی غیر معمول (برخی خونریزی­ها بعد از عمل جراحی طبیعی و در واقع مطلوب هستند)
  • بی حسی یا گزگز (سوزنی شدن) بازو یا دست

پیشگیری از مشکلات آینده

ادامه دادن یک برنامه ورزشی به همراه کشش و تقویت روزانه ­ی شانه از اهمیت به سزایی برخوردار است. به طور کلی، بیمارانی که صادقانه درمان­ ها و تمرین­های تجویز شده از سوی جراح ارتوپد و فیزیوتراپیست را دنبال می کنند، بعد از عمل جراحی از نتیجه ­ی بهتری بهره مند خواهند بود.

پزشک ارتوپد شما در واقع پزشکی است که در زمینه تشخیص و درمان سیستم اسکلتی- عضلانی از جمله استخوان­ها، مفاصل، رباط­ها، تاندون­ها، عضلات و اعصاب به روش غیر جراحی و جراحی آموزش ­های گسترده­ای دیده است.

درد شانه و کتف جراحی شانه، دکتر محمد دهقانی، جراح دست دراصفهان، فوق تخصص جراحی دست، جراحی دست، دکترمحمددهقانی ارتوپد در اصفهان

جراحی های شانه

درد شانه سومین علت درد شایع می باشد و جراحی های شانه و آرنج عمدتا برای موارد زیر کاربرد دارد :

  • سندرم گیر کردن
  • پارگی تاندونهای روتاتور کاف شانه
  • دررفتگی های شانه و آرنج
  • شانه منجمد
  • شکستگی های شانه ، کتف ، بازو و آرنج
  • ناپایداری های آرنج
  • آسیبهای تاندون بازویی ( بایسپس )
  • تعویض مفصل های شانه و آرنج
  • پارگی عضله پکتورالیس ماژور
  • آرنج تنیس بازان
  • آرتروز های شانه و آرنج
  • بیماریهای مادرزادی شانه و آرنج
  • جوش نخوردن یا بد جوش خوردنهای شانه و آرنج

جراحی شانه

یکی از انعطاف پذیرترین مفصل های بدن انسان شانه می باشد که علاوه بر کارایی بالایی که دارند، بسیار هم آسیب پذیر می باشند و در صورت بروز عارضه ای باید درمان شود. یکی از راه های درمانی، جراحی شانه می باشد که در مواقعی ضرورت می یابد که دیگر روش های درمانی مشکل را برطرف ننمایند و شرایط اورژانسی بر بیمار متحمل شده باشد. باید به این نکته توجه داشت که تاخیر در جراحی ناحیه شانه در صورتی که لزوم آن به تایید پزشک جراح رسیده باشد، خود منجر به عارضه و صدمات جبران ناپذیر دیگری می شود.

انواع آسیب های ناحیه شانه

مفصل شانه متشکل از سه استخوان کتف، بازو و ترقوه می باشد که با انعطاف پذیری بالایی که در محل مفصل دارند، این امکان را برای ما فراهم می آورند تا بازوهای خود را در تمامی جهات حرکت دهیم و این خود نشان دهنده این است که در صورتی که با کوچکترین آسیبی روبرو شود سریعا واکنشی به صورت درد بروز می کند یا حرکت در آن ناحیه با مشکل مواجه می شود. استخوانهای ناحیه مفصل شانه، عضلات، تاندون ها، اعصاب و بورس، از قسمت هایی هستند که همواره در معرض آسیب قرار دارند و دامنه این آسیب ها بسیار زیاد می باشند. از جمله آنها می توان به التهاب تاندون ها و بورس، پارگی تاندون، در رفتگی، شکستگی، روماتیسم، آرتروز و … اشاره نمود.

انواع روش های جراحی شانه

برای درمان صدمات ناحیه شانه و مفصل جراحی شانه مناسب می باشد که به دو روش کلی جراحی باز شانه و جراحی آرتروسکوپی ( جراحی لیزری ) شانه تقسیم می شوند.

جراحی باز شانه: در این روش برش یا برش های کوچکی در حد چند اینچ در ناحیه مورد نظر ایجاد می شود.  این روش وقتی که بیمار با پارگی شدید و پیچیده ای مواجه شود یا نیاز به انتقال تاندون باشد بسیار مناسب است.

جراحی آرتروسکوپی: در این روش جراحی جراح شانه در ابتدا برش هایی را داخل مفصل ایجاد می نماید و سپس توسط دستگاه آرتروسکوپ که از یک دستگاه نازک مداد مانند با یک لنز کوچک و سیستم روشنایی درون آن تشکیل شده است، برای مشاهده داخل مفصل استفاده می نماید. پزشک جراح تصاویر ارسالی را درون مانیتور ملاحظه کرده و بر اساس عارضه ای که ایجاد شده است تشخیص نوع آن را انجام می دهد. از مزیت های این روش این است که بیمار به صورت سرپایی درمان می شود.

با توجه به موارد گفته شده در صورت بروز هرگونه آسیب دیدگی در ناحیه شانه به پزشک متخصص و معتبر مراجعه کنید تا بهترین درمان ارائه شود.

بیماران جراحی شده

عکس ۱ شانه چپ،تخریب شدید
عکس2 : سمت راست ترمیم تاندون
عکس های بعدی: حرکات کامل شانه دوطرفه سمت چپ تعویض مفصل شانه،سمت راست ترمیم تاندون پاره شده

پارگی تاندون های شانه شایع بوده.اگر زود مراجعه شود ودرمان گرددنتایج خوبی دارد.
مواردی که دیر مراجعه نموده یا درمان مناسب نشده یا بیمار رضایت به جراحی نداده ،باعث تخریب مفصل شانه شده ،راهی جز تعویض مفصل (ارتروپلاستی) باقی نمی‌ماند.
بیمار مذکور سمت راست جراحی ترمیم و بازسازی شانه بموقع انجام شده ،سمت چپ تخریب مفصل بدلیل مراجعه در زمان نامناسب ،ناچارا تعویض مفصل که جراحی بسیار سخت تر و پیچیده تر انجام شده،خوشبختانه نتایج هر دو طرف خوب است.

عکس ۱ و ۲ : قبل جراحی
عکس۳ : یکسان سازی استخوان
عکس۴ : کورتاژ استخوان سیاه شده
عکس۵ : پیوند عروقی استخوان سیاه شده وکم خون

بیماری کین باخ(نکروزاواسکولاراستخوان لونیت) یکی ازمشکلات شایع مچ دست میباشد،عمدتا در سنین میانسالی دیده میشود.
علت واقعی آن مشخص نشده،در جامعه به عنوان سیاه شدن استخوان شناخته شده.
درمان‌های مختلفی ذکرشده،موارد غیر جراحی موفق نیست.
درمان‌های جراحی شامل یکسان سازی استخوان های ساعد، کورتاژ استخوان (دکومپرش), خون‌رسانی استخوان می‌باشد.
بیمار مدنظر فرد میانسال بادرد مچ دست ومحدودیت حرکتی،
جراحی یکسان سازی سطح مفصلی خون‌رسانی(انتقال عروق) به محل سیاه شدگی استخوان مچ دست

بیمار ورزشکار حرفه ای بدنساز با پارگی قدیمی عضله سه سر بازو که سه مرحله جراحی ناموفق در جای دیگری داشته مراجعه کردند.


عضله 3 سر در پشت بازو قرار گرفته و عمل صاف کردن (اکستانسیون) ارنج را عهده‌دار است
عموما پارگی یا کندگی در قسمت انتهایی اتفاق می‌افتد
اکثر ا درافرادجوان و ورزشکار دیده می شود
2 هفته اول عضله قابل ترمیم است
زمانهای طولانی تر ممکن ترمیم مستقیم امکان پذیر نباشد ونیازبه نسج دیگری جهت بازسازی عضله باشد
فاشیا لاتا یا تاندون‌های پنجه غازی(هامسترینگ)
قابل استفاده هستند
درصورت استفاده در جراحی های قبلی ویاعدم تمایل بیمار از نسج جسد بهره می‌بریم

بیمار مرد جوان با فلج شانه بدنبال آسیب شبکه بازویی( غیر قابل ترمیم عصب)که عمل انتقال عضله سمت مقابل انجام شده

آسیب های عصبی شانه و گردن بهر دلیل(کشیدگی اعصاب گردن در حوادث ترافیکی،نزاغ وچاقوخوردگی،اسیب ناشی از گلوله وترکش،اسیبهای عصبی ناشی از جراحی‌های گردن و شانه مثلاً بدلیل سرطانهای این نواحی)
باعث فلج شانه وعدم توانایی حرکت شانه بویژه در بالا آوردن میشود
اگر عصب قابل ترمیم باشد ابتدا ترمیم عصب انجام می‌شود.
در مواردی که ترمیم ناموفق ویا امکان پذیر نباشد باید عضله مناسب را انتقال داد.
یکی از عضلات مناسب برای انتقال ذوزنقه (تراپزیوس) می‌باشد
همان سمت ویا در فلج از سمت مقابل استفاده میگردد.

در موارد فلج عضله ذوزنقه شانه بدلیل آسیب عضله (میوپاتی),آسیب عصب ناشی از ترومای نافذ،چاقوخوردگی ویا بدنبال جراحی غدد گردنی،حرکت شانه بخصوص از کنار بدن ضعیف میشود.
اگر امکان بازسازی وترمیم عصب نباشد درمان مناسب فیوژن استخوان کتف به قفسه سینه میباشد

در موارد فلج عضله ذوزنقه شانه بدلیل آسیب عضله (میوپاتی),آسیب عصب ناشی از ترومای نافذ،چاقوخوردگی ویا بدنبال جراحی غدد گردنی،حرکت شانه بخصوص از کنار بدن ضعیف میشود.
اگر امکان بازسازی وترمیم عصب نباشد درمان مناسب فیوژن استخوان کتف به قفسه سینه میباشد

بدنبال تصادفات وسایر حوادث، شکستگی ساق به طور شایع اتفاق می افتد.
نقصان پوست و عضله وپوشش نسج نرم ساق بوفور دیده میشود.
یکی از راههای درمان انتقال نسج از محل دیگر که اصطلاحاً فلاپ گفته میشود.
بیمار جوان 25 ساله جراحی ساق شده ،100 سانتی متر مربع پیچ وپلاک بدون پوشش است
فلاپ انجام شده